Bir mektup saklanır çölde altın mühürle mühürlenmiş, kem göz görmemiş, el değmemiş. Sır gibi saklanır yedi asır.
Komutan Tüban’dan Peygamberimize mektup
Yesrib’in Medine-i Münevvere olmasına çok var. Daha çok var veda tepelerinden ayın doğmasına, bir dağın Uhud adını almasına, Medine’nin hicret yurdu olmasına daha çok var.
Tüban isimli bir hükümdar Yesrib’e saldırı için ordusunu durdurur. Yanında bulunan Ehl-i Kitap:
-“Ey hükümdar” der
-“Yalvarırız dur. Çünkü burası son peygamberin hicret yurdudur. Bir de bize izin ver O’nu bekleyelim.”
Ehl-i Kitaptan bu dört yüz alim Yesrib’de kalır. Hükümdar onlara evler yaptırır. Bir ev daha eklenir evlerine ortasına. Hükümdarın gözleri nemli ve alevlidir “Bu ev” der “hicret edecek peygamberin evidir.”
Ve bir mektup Tüban’dan son peygambere “Ben Hz. Ahmed’in gönderileceğine inanıyorum. Eğer ömrüm O’nun ömrünü yakalarsa O’nun uğrunda savaşır kalbindeki kederi dağıtırım.”
Bir mektup saklanır çölde altın mühürle mühürlenmiş, kem göz görmemiş, el değmemiş. Sır gibi saklanır yedi asır.
Bir mektup, bir ev, Uhud adında bir dağ, Yesrib adında diyar, bekliyorlar…
sevin sonunda geldi ev sahibin, Medine mesud, sevinçli Uhud.
Ev şükrediyor kendi dilinde ve mektup şimdi sahibinin elinde.
Ya Resulullah 7 asır önceden seni bekleyen ev gibi kalplerimiz Uhud’umuz yok ama umudumuz var. Geleceksin değil mi?
Bir de kardeşlerimiz var yeryüzünde, her biri başka bir kapının eşiğinde. Ama değil mi ki bütün kapılar senin? Değil mi ki üzerlerinde gözlerin?
Onlar hicret niyetiyle gezen bugünün muhacirleri, gittikleri yerde Ensar’dan kalma bir ruh var mı acaba?
Anadolu’daki gibi ezanların okunmuyor oralarda, adın yankılanmıyor semalarında. Belki bugün okunur diye tutuyorlar fecrin elinden.
Onlara bir sabah vakti Hz. Bilal’i gönderirsin değil mi? Gittikleri yer Medine-i Münevvere değil ama
Niyetleri ilahi rıza, hicretleri sana. Ya Resulullah
Garip bir diyar, bir eş ve çocuklar..
Bekliyorlar..
(Komutan Tüban’dan Peygamberimize mektup)
Hz.Muhammed Mustafa (S.A.V)
Peygamberlik Sırası