Hiç Tefekkür Ettin mi? Görmekten İbret Almaya
Şeyh Seyyid Sultan Muhammed Saki Elhüseyni kaddesallahu sirruhu bizlere şu öğüdü veriyor: “Görenle görmeyen bir olur mu? Hiç tefekkür ettin mi? Yüce Allah (c.c.) doğruyu söylemiştir.” Bu söz, insanı yalnızca gözleriyle bakmaya değil; gördükleri üzerinde düşünmeye ve yaratılıştaki hikmeti fark etmeye çağırıyor.
Kur’ân-ı Kerîm’de, “Görmeyenle gören bir olur mu? Siz hiç düşünmez misiniz?” buyrulur (En‘âm, 6/50). Âyetin bu sorusu, insanı hakikat karşısında düşünmeye davet eder. Buradaki görme ve görmeme ifadesi, tefsirlerde yalnızca gözle görmeye değil; gerçeği fark edip ondan ibret almaya da işaret eden bir anlatım olarak açıklanır.
Tefekkür, insanın Allah’ın yarattığı varlıklar ve hayatın akışı üzerine dikkatle düşünmesidir. Gökyüzünde süzülen bir kuş, denizin enginliği, rüzgârın esişi ve her gün yeniden doğan güneş… Bunlar, alışkanlıkla bakıp geçtiğimiz nice nimeti yeniden fark etmemize vesile olabilir. Gözümüz manzarayı görür; tefekkür ise o manzaradan ibret almaya ve Allah’ın kudretini hatırlamaya yöneltir.
İnsan bazen çok şey görür ama gördüklerinin anlamı üzerinde durmaz. Oysa tefekkür, kalbi gafletten uyandırır; nimeti fark etmeye, şükretmeye ve hayatın sorumluluklarını hatırlamaya yardımcı olur. Bir nimetin kıymetini düşünmek şükrü, bir hatayı fark etmek tevbe ve düzeltme arzusunu, dünyanın geçiciliğini hatırlamak ise ahiret için hazırlık yapma bilincini güçlendirir.
Tefekkür etmek için özel bir zamana ya da yere ihtiyaç yoktur. İnsan yürürken, dinlenirken, bir kitabı okurken veya sessizce gökyüzünü seyrederken kendine şu soruları sorabilir: Bugün hangi nimeti fark ettim? Bildiğim hakikatlerin ne kadarını hayatıma taşıyorum? Kararlarım beni iyiliğe ve güzel ahlâka yaklaştırıyor mu?
Görselde denizi ve gökyüzünü seyreden insan, bize durup düşünmenin değerini hatırlatıyor. Hakikati görmek, yalnızca gözleri açık tutmak değil; kalbi ve zihni de ibret almaya hazır bulundurmaktır. Tefekkür, insanın Rabbini tanıma, nimetlere şükretme ve daha güzel bir hayat için kendini gözden geçirme yolculuğudur.
Rabbimiz bizlere gören bir göz, hakikati fark eden bir gönül ve gördüklerinden ibret alabilen bir akıl nasip eylesin. Allah dostlarının kapısından ve güzel ahlâk yolundan bizleri ayırmasın.
