İnsan, bu dünyaya ebedî kalmak için değil; imtihan edilmek ve Rabbine kulluk etmek için gönderilmiştir. Dünya hayatı geçici, ahiret ise sonsuzdur. Bu nedenle mümin, dünya nimetlerini amaç değil, Allah’ın rızasına ulaşmak için bir vesile olarak görür. Dünyaya gereğinden fazla bağlanmak, kalbi maneviyattan uzaklaştırırken; ahireti önceleyen bir hayat anlayışı ise dünyayı da bereketli ve anlamlı hâle getirir.
Fotoğraftaki toprağın parmakların arasından akıp gitmesi, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini ve hiçbir nimetin kalıcı olmadığını hatırlatmaktadır. Mal, makam ve şöhret bir gün geride kalacak; geriye yalnızca iman, salih ameller ve güzel ahlak kalacaktır. Bu yüzden akıllı insan, dünya için ahiretini değil; ahireti için dünyasını değerlendiren insandır.
Şeyh Seyyid Muhammed Saki Elhüseyni Hazretleri’nin şu sözü derin bir hakikati ifade etmektedir:
“Dünyası için ahiretini feda eden, düny kadar değerlidir.”
Bu söz, insanın gerçek değerinin neyi öncelik yaptığıyla ölçüldüğünü anlatır. Ahiretini unutan kişi, geçici dünya kadar geçici olur. Fakat Allah’ın rızasını hedef edinen kimse hem dünyada huzura kavuşur hem de ebedî saadeti umut eder.
Kur’an-ı Kerim’de Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
“Ahiret yurdu ise, Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için daha hayırlıdır.” (En’âm Suresi, 32. Ayet)
Bugün elimizde bulunan her nimet bir emanettir. Sağlığımız, zamanımız, ailemiz ve kazancımız Allah’ın bize verdiği imkânlardır. Bu emanetleri hayır yolunda değerlendirmek, ahiret sermayemizi artırmanın en güzel yoludur.
Sonuç
Dünya hayatı avuçlarımızdan kayan kum taneleri gibi hızla geçmektedir. Kalıcı olan ise Allah için yapılan her güzel ameldir. Rabbimiz bizleri dünyaya aldanmayan, ahiretini önceleyen, salih amellerle yaşayan kullarından eylesin. Âmin.
