Peygamberler Tarihi

Allah insanı yeryüzünde sorumluluk sahibi kılmıştır. Âdem ile eşinin hataları sonrası tövbesi, insanın yanlıştan dönme imkânını hatırlatır.

Kur’an İdrîs’i doğru sözlü bir peygamber olarak anar. Ona verilen yüksek makam bildirilir; hayatına dair ayrıntılı tarihler Kur’an’da yer almaz.

Nûh kavmini Allah’a kulluğa çağırdı. İman edenlerle gemiye bindi; tufan kıssası, çoğunluğa rağmen hakta sebatı ve aile bağının tek başına kurtuluş sağlamadığını gösterir.

Âd halkına gönderilen Hûd, güç ve refahın insanı kibirden korumadığını öğretti. Allah’a kulluk ve bağışlanma çağrısını reddeden topluluk helâk edildi.

Sâlih Semûd kavmini tevhide çağırdı. Mucize olarak verilen deveye zarar vermeme emri çiğnendi. Kıssa, emanete ve ilâhî uyarılara saygıyı vurgular.

İbrâhim putperestliğe karşı çıktı, Allah’ın birliğini savundu. Ateşten korunması, hicreti ve oğlu ile Kâbe’nin temellerini yükseltmesi Kur’an’da anlatılır.

Lût kavmini ahlâkî yozlaşma, saldırganlık ve misafirlere yönelen kötülükten sakındırdı. Kendisi ve iman edenler ilâhî yardımla kurtarıldı.

Kur’an İsmâil’i sözünü tutan bir peygamber olarak tanıtır. Ailesine namazı ve zekâtı emrederdi. İbrâhim ile Kâbe’nin temellerini yükseltti.

İbrâhim ve eşine İshak müjdelendi. Kur’an onu salih bir peygamber olarak anar; onun ardından Ya‘kūb’un da müjdelenmesi aileye verilen rahmeti gösterir.

Ya‘kūb, Yûsuf’un ayrılığı karşısında güzel sabra yöneldi. Oğullarına Allah’ın rahmetinden ümit kesmemelerini öğütledi.

Kuyu, kölelik ve hapis imtihanlarından geçen Yûsuf Mısır’da önemli bir görev üstlendi. Kardeşlerini affetmesi, kıssanın güçlü ahlâkî örneklerindendir.

Eyyûb hastalık ve sıkıntı içinde Rabbine yöneldi. Kur’an onun duasına karşılık verildiğini bildirir; kıssa sabrı ve ümidin korunmasını öğretir.

Şuayb Medyen halkını Allah’a kulluğa, ölçü ve tartıda dürüstlüğe çağırdı. Ticarette haksızlık yapmamak, davetinin belirgin öğütlerindendir.

Mûsâ Firavun’a gönderildi. Allah’ın yardımıyla İsrailoğulları zulümden kurtuldu. Kendisine Tevrat verildi; görevini yaparken kardeşi Hârûn’un desteğini istedi.

Hârûn, Mûsâ ile beraber Firavun’a gönderildi. Mûsâ’nın yokluğunda kavmini putperestliğe karşı uyardı; topluluğun bölünmesini önlemeye çalıştı.

Kur’an Zülkifl’i sabredenler ve hayırlı kimseler arasında anar. Hayatına dair sınırlı bilgi bulunduğu için kesin tarihler ve ayrıntılı biyografi ileri sürülmez.

Dâvûd’a Zebur verildi. Kur’an onun hikmetini, adaletle hükmetme sorumluluğunu ve Allah’a yönelişini anlatır. Kendisine demiri işleme imkânı verildi.

Süleyman’a geniş bir hükümranlık ve özel imkânlar verildi. Karınca ve Hüdhüd kıssaları onun nimetlere şükretmesini ve haberleri araştırmasını anlatır.

İlyâs kavmini Ba‘l’e tapmaktan vazgeçip Allah’a kulluğa çağırdı. Kur’an onu iyi kullar arasında anar.

Kur’an Elyesa‘ı diğer peygamberlerle birlikte seçkin ve hayırlı kişiler arasında zikreder. Ayrıntılı hayat öyküsü Kur’an’da verilmez.

Yûnus sıkıntı içinde Allah’ın birliğini ikrar ederek dua etti. Allah duasını kabul etti; kavminin iman etmesi de Kur’an’da ayrı bir örnek olarak anlatılır.

Zekeriyyâ ileri yaşına rağmen Rabbinden hayırlı bir evlât istedi. Kendisine Yahyâ müjdelendi. Meryem’in himayesiyle de anılır.

Yahyâ’ya küçük yaşta hikmet verildi. Kur’an onun merhametli, temiz ve anne babasına iyi davranan bir kul olduğunu bildirir.

Îsâ, Meryem’den babasız dünyaya geldi. Allah’ın izniyle mucizeler gösterdi; kendisine İncil verildi. İslâm inancında Allah’ın kulu ve peygamberidir.

Mekke’de doğdu; vahiy ile görevlendirildi, Medine’ye hicret etti. Kur’an bütün insanlara yönelik rahmet ve rehberlik çağrısının kaynağıdır. Son peygamber olduğu Ahzâb sûresinde bildirilir.